Schaatsen op natuurijs, we mogen weer!

Schaatsen op natuurijs, we mogen weer!. Uitgelichte afbeelding

Verlang jij ook zo naar schaatsen op natuurijs? Rijp op de daken bij het wakker worden. De lucht kleurt blauw. Ik loop de stad uit. Het is eind januari 2021, 9.00 uur. Overal om mij heen zijn mensen al aan de wandel. Hondjes dartelen om hen heen. Ik zie veel puppies.

Bij de vijver in het park zwemmen eendjes in het kleine gat dat nog open ligt. Anderen zitten verdwaald op het ijs naast een groep meeuwen, Hun witte verenpak weerkaatst in het ijs. Iedereen groet elkaar vandaag. Er is blijheid in de lucht

rijp gras
Rijp op het gras.
Langs de IJssel

Ik steek de provinciale weg over richting de IJssel. Uitgestrekte graslanden. De rivier meandert hoog en breed langs de wit groene oevers. Elk grassprietje is verpakt met een laagje ijskristallen. Pony’s in de verte dik in het haar en stoom uit hun neuzen. Knotwilgen. Her en der hoger opgeworpen boerderijen in de uiterwaarden. Aan de overkant van het water staat een molen blakend in de zon.

paal
Op de paaltjes die ik passeer liggen kanten kleedjes ijskristallen.
Schaatsen op natuurijs, zou het er nog van komen?

Ik denk aan mijn kleindochter Maud (4 jaar) die gisteren bij mij logeerde. We bekeken een fotoalbum van vroeger waar haar vader en oom als kleine kinderen te zien waren op de schaats.  Krabbelend op houtjes achter een stoel op de vijver van de baron van Boetzelaer in Maartensdijk. Even later ziet ze foto’s dat ze op Noren schaatsen.  ‘Dat was in de jaren negentig toen we een aantal strenge winters hebben gehad’.  Ik hoor mezelf praten. Dat was in de vorige eeuw denk ik meteen en ineens voel ik me erg oud. ‘We schaatsten op de Loosdrechtse plassen, in Ankerveen, zelfs een keer op het Markermeer’.  Het zegt haar niets, al die plaatsen die ik noem, maar ik zie de beelden van ons als gezin met rode wangen.  Ik hoor het krakende ijs en zie het landschap van waterlelies en vissen onder de spiegel van ijs. Ik ruik de warme chocolademelk en de broodjes worst bij de koek en zopie tenten.

Krijgen wij ook ijs ? vraagt ze. Haar vraag raakt me omdat ik geen antwoord heb. ‘Misschien’ zeg ik. ‘Dan gaan we samen schaatsen’. ‘Ik wil ook schaatsen’ zegt ze. Ik bekijk het weerbericht van komende weken. In februari kans op temperaturen tot -15. Het gaat flink vriezen, we mogen weer!

gedicht etty
Gedicht van Etty Hillesum uit haar dagboek.

En die middag was even
zo blank en glad als een spiegelglad watervlies.
Helemaal onwezenlijk lijkt dat nu
dat korte moment van volslagen rust.

Heb je ook al genoten van het winterse weer? En heb je mooie herinneringen aan schaatsen op natuurijs? Deel je ervaringen hieronder in de reacties.

Meer verhalen van toen? Neem een kijkje op onze blog pagina! 

SchoolBANK redacteur Helga avatar

SchoolBANK redacteur Helga

Helga Walter (1956) geboren en getogen in Enschede. Daarna lang in het midden van het land gewoond en gewerkt. Op dit moment, alleen, in de prachtige stad Deventer. Ik heb 2 volwassen zonen Haye en Julius, 2 leuke schoondochters, Rozemarijn en Christine en 3 kleinkinderen Hidde (5), Maud (3) en Minne (1). Ik werk 3 dagen per week in het voortgezet onderwijs waar ik me bezig houd met leerlingen die extra zorg nodig hebben. Ik schrijf graag korte verhalen waarbij de menselijke interactie centraal staat. Ik houd van: kletsen, vrienden zien, de waddeneilanden, koken, lezen, Netflix kijken, wandelen, fietsen, zwemmen in de zomer, acteren en mooie steden bezoeken.

Reacties 10+
ria cantarino avatar
ria cantarino

2021 M02 15 16:28:38

Schaatsen geleerd op houten schaatsen in de grachten van het bos in Velsen (in het begin achter een stoel)
Herinneringen vooral uit het begin jaren 60. Lange winter, na school onmiddellijk naar de polder om te schaatsen op toen inmiddels “noren”. Einden weg kon je gaan. Andere herinneringen zijn schaatsen op tv kunstrijden met Sjoukje Dijkstra en
dan heel spannend hardrijden met Ard Schenk, Kees Verkerk en noorse en zweedse schaatsers als tegenstanders. In jaren 70 naar Frankrijk verhuisd, dus minder koud en geen schaatsen meer. Wel weer naar Nederland met vakantie en schaatsen op de gracht. Net als fietsen, je verleert het niet.

Greta Stip avatar
Greta Stip

2021 M02 14 15:27:18

IJspret, leuke herinneringen aan. Begonnen met friese “schuitjes” op een grote bevroren vliet, Ik had al echte riemen om dus dat was ideaal, bleven dus altijd vast zitten. M’n broertjes hadden ook friezien maar dan met een soort lint wat om de haverklap losliet. Ons vader heeft toen vaak op z’n knieen gezeten om ze weer vast te knopen, want zelf waren ze nog te klein, maar toch willen schaatsen natuurlijk. Toen ik het wat beter onder de knie kreeg ben ik naar de ijsbaan op de Waal gaan schaatsen. Werd ook muziek gedraaid en de baan werd goed onderhouden, 1 baan voor de rondrijders en 1 baan voor de hardrijders. Geen scheuren waar je met je schaatsen in bleef zitten en de benen kon breken. Heb er met m,n vader heel fijn kunnen kunstschaatsen. Hij kon het heel goed en heeft mij toen het kunstrijden geleerd. Heb er vrienden gemaakt en zal het nooit vergeten. Bijzonder fijne tijd. Woon nu op een plaats waar weinig water dus geen ijs is, jammer want het begint wel te kriebelen als er vorst wordt voorspeld.

Annie van Altena-Lagas avatar
Annie van Altena-Lagas

2021 M02 12 14:07:51

Als kind woonde ik in Zwolle. Hoie ik schaatsen heb geleerd weet ik niet meer. Wij woonden aan de Rembrandtlaan . We hoefde de straat maar uit te lopen of we liepen al tussen de weilanden en boerderijen of boerderijtjes met allemaal brede of smalle slootjes en waren dus al snel op het ijs. Daar ging ik schaatsen. Weet niet met wie, maar mijn broer zal wel in de buurt zijn geweest. Gelukkig had Zwolle later ook een grote ijsbaan waar ik ook veel heb geschaatst. In mijn gedachten was dat ieder jaar, maar dat zal wel niet zo zijn geweest. Toen ik later in Utrecht woonde heb ik geloof ik nooit meer geschaatst.

Auktje Palens- Kazemier avatar
Auktje Palens- Kazemier

2021 M02 12 12:36:53

als kind ben ik eens keihard achterover op het ijs gevallen dat was in de jaren 64 denk ik met school schaatsen in briltil, toen heb ik een hersenschudding gehad………..en daarna maar zelden op het ijs gewaagt behalve toen ik de noren van me zus onder kreeg ben ik nog wel eens weer op de baan in briltil geweest maar de kwast in het café was toch wel het fijnste er van, en op een vijver bij ons huis, en dat was bijna een privee baan want er kwamen niet zo veel daar, ook later met mijn zoon maar die wou dat niet,

Coby Smits Klijnstra avatar
Coby Smits Klijnstra

2021 M02 12 11:04:51

Wat betreft het ijs, ja in de jaren zestig hadden we koude winters met de bloemen op alle ramen behalve in de kamer. Hele fijne stuifsneeuw waaide door een kier onder de voordeur door de gang in. Dat moest eruit geschept om een waterballet te voorkomen. En uiteraard schaatsen op oude houtjes met zwarte schaatsschoenen aan. In je gewone lange broek met een gewone jas er overheen. Wat extra sokken aan, soms een prop oude krant in de neus van de schoen en het ijs op.
Alles ging gewoon zijn gang, zonder drukte. Over een eventuele elfstedentocht werd pas gesproken wanneer het ijs dik op vaarten en sloten lag. Hynste iis noemden ze dat. Paarden ijs. Zo dik dat er een paard met arreslee overheen kon glijden.

Jan Scholten avatar
Jan Scholten

2021 M02 12 10:00:37

Emmen,1946 ?
Het oranje kanaal inn Drenthe is diep uitgegraven en her zand ligt als een dijk langs het water, Als er dan ijs op het water moet komen vriest het erg hard. Maar eens was het zover. Plezier maken op de schaats .Op de fiets van mijn vader ja wel op de stang want ik kon niet bij de trappers komen. Mijn broertje achterop en met de gebreide vingerhandschoenen vrolijk trappen naar de brug in Westenesch. Eerst even mijn kleine broertje de schaatsen onderdoen met blote handen wand anders gaat het niet met de veters. Dan ben je zelf aan de beurt. Ik had van die oude smids schaatsen met een krul. Als je vroeger na de schaats pret de schaatsen te snel droogde trok het hout krom en dus ook het ijzer. Van schaatsen komt dan ook niets terecht. Blauw van de kou en jankend om je gestuntel vind ik op het ijs een dode maar nog warme hermelijn. Mijn dag kon niet meer stuk Daaraan denk ik als de Friezen bij 10 graden vorst ontdooien. Maar we bij de warme kachel

joop hoogkamer avatar
joop hoogkamer

2021 M02 12 08:03:38

Ja ik wel dat ik het oude noorden
Opkanaalweg ophoutenschaatsen
Geschaatst heb
Ongeveer de jaren 60

Joke Jonker avatar
Joke Jonker

2021 M02 11 22:55:03

In de jaren 60 schaatsen op het wasmeertje in Hilversum. Wiskundeleraar van Coevorden was soms ook van de partij. Ook schaatsten we op de kastanjevijver. In de jaren 80 veel tochten geschaatst.

willem kuipers avatar
willem kuipers

2021 M02 12 01:39:07

De kastanje vijver de naam zegt me nog wel van vroeger De schaatsen waren van hout en de riempjes om de schaats aan de schoen vast te zetten waren stoffen riempjes Iedere keer lieten ze los . De winters waren o zo koud. Je deed gewoon je ding zonder morren heel wat anders dan tegenwoordig haha

anny maas avatar
anny maas

2021 M02 11 22:36:54

Nee, ik heb niet echt leuke herinneringen aan schaatsen. Ik heb het ook nooit onder de knie gekregen. Een stukje lopen vanaf ons huis was een weiland onder water gezet. Daar konden de kinderen uit de buurt dus zonder gevaar schaatsen. Ik had ook van die ” bootjes” voor je die goed ondergebonden had ! Dat moest met blote handen en het lukte me nooit om het zo strak te doen dat ze de hele middag bleven zitten. Enkele jaren later in de kerstvakantie, was er weer ijs. Ik weet niet wat voor schaatsen ik had maar ik kon het nog steeds niet. Dat bleek al snel, ik viel en brak mijn sleutelbeen. Ik vond het wel leuk dat ik daarvoor een mitella aan moest. Maar helaas, toen ik weer naar school moest hoefde ik geen mitella meer te dragen. Het was duidelijk dat ik het nooit zou leren. Toch liet ik weer enkele jaren later me door mijn vriend overhalen om weer te gaan schaatsen. Hij had kunstschaatsen van zijn zus bij die mij prima pasten. Ik ben die middag, zo vaak en veel gevallen dat ik donkerblauwe knieën had. En wekenlang kon ik niet op mijn knieën zitten, dat was te pijnlijk. Sindsdien nooit meer geprobeerd!!

?