Bijbaantjes – Narcissen verkopen aan de deur

8 maart 2022

|

3 minuten leestijd

Bijbaantjes – Narcissen verkopen aan de deur. Uitgelichte afbeelding

In het voorjaar van 1970 verhuisde schoolBANK redacteur Arjan als 11-jarig jongetje van een klein dorp in Gelderland naar Heemskerk in Noord-Holland. En daar ontdekte hij iets dat grote indruk op hem maakte en hem altijd is bijgebleven. 

Zakgeld aanvullen

Ik kreeg in die tijd nog niet zoveel zakgeld dus ik was op jonge leeftijd al op zoek naar mogelijkheden om dit aan te vullen. In Gelderland haalde ik oude kranten op, daar kreeg je een dubbeltje per kilo voor. Hele zaterdagen was ik bezig om genoeg geld bij elkaar te sparen om weer een nieuw singeltje van The Beatles te kunnen kopen. In Heemskerk maakte ik door mijn nieuwe vriendjes kennis met een mij onbekend, lokaal fenomeen: de narcis. 

Een heel veld vol

Waar nu allemaal woningen staan waren vijftig jaar geleden de bloembollenboeren nog volop aanwezig. Zo ook vlak bij mijn huis en m’n vriendjes namen me mee. Tot mijn stomme verbazing stond ik ineens middenin een veld vol prachtige gele bloemen, het voorjaar was begonnen! En in datzelfde veld stond ook de boer. Hoewel de narcissen eigenlijk bedoeld waren voor de bollenteelt was er ook een gedeelte gereserveerd voor de bloemenverkoop. En ja hoor, de boer had al een grote stapel met bosjes narcissen gemaakt, vulde er rieten manden mee en daar kreeg je er zomaar een van in je handen geduwd! “Ga maar lekker langs de deur verkopen jongens”, bromde hij. Nou dat liet ik me geen twee keer zeggen, wat een handel. Inkoop een gulden, verkoop een gulden en vijftig cent, dus als je acht bosjes had verkocht dan, dan… kon je weer een nieuw singeltje kopen!

Verkoop langs de deur

En toen kwam natuurlijk het spannendste van allemaal, de verkoop. We verdeelden de wijk onder elkaar, de slimmeriken namen de flats voor hun rekening want dat ging lekker snel. Mijn hart bonsde in mijn keel toen ik de eerste deurbel indrukte. “Dag mevrouw, wilt u misschien een bosje narcissen kopen?”. En dat wilde ze wel. En haar buurvrouw ook en een verdieping lager ook en toen ik de flat verliet had ik mijn hele mand verkocht. Wat een succes. Snel naar de winkel voor een ijsje en dan terug naar de boer om af te rekenen en een nieuwe lading te halen. Ik ben nog vaak met narcissen langs de deur gegaan, later leerde ik dat bloembollen pellen ook een goede bijverdienste was. Maar dat is weer een ander verhaal. Ik ben benieuwd hoe jij je zakgeld aanvulde.

SchoolBANK redacteur Arjan avatar

SchoolBANK redacteur Arjan

Arjan Boonacker (1959) is geboren in Hilversum. Zijn vader was vertegenwoordiger en daarom verhuisde hij in de jaren '60 naar Rheden (Gelderland) en woonde hij vanaf 1970 in Heemskerk (Noord-Holland). In 1978 vertrok hij naar Amsterdam om te gaan studeren en woont daar nog steeds. Hij werkt in de entertainment industrie en beheert de Facebookpagina Gouwe Ouwe Muziek. Arjan bewaart goede herinneringen aan zijn jeugd en deelt die graag.

Meer artikelen van SchoolBANK redacteur Arjan

Reacties 10+
willy de Bruin-Bakker avatar
willy de Bruin-Bakker

19 juni 2022 1:46:44 PM

Toen ik op de lagere school zat ging ik met nog anderen op de fiets langs de wegen om bieten te rapen die van de wagen afgevallen waren. Voor één kistje vol kregen we één gulden. Dar was dus alleen in de herfstperiode. Op de middelbare school werkte ik drie weken van de zomervakantie op het land met bollen rooien. 100 gulden per week. Was wel zwaar maar ook gezellig.

Helga Kok avatar
Helga Kok

15 maart 2022 6:47:42 AM

Hele goede herinneringen waren er wel in mijn jeugd, maar ook nare. Daar heb ik het hier maar niet over. Ik had met 15 jaar al snel een bijbaantje want zakgeld kregen we thuis niet. Ik ging 2 dagen in het weekend werken in een Hotel in Lunteren. Ik moest al vroeg beginnen, geloof half 9. De ontbijttafels opruimen. Wat kunnen mensen een rommel achterlaten na het eten! Vooral de resten van het zachtgekookte eitje waren moeilijk weg te wassen. Er was wel een afwasmachine, maar die gebruikte de baas als hij er zelf voor stond. Daarna de kamers schoonmaken en bedden verschonen. Stofzuigen boven, de eerste verdieping, gelukkig waren er niet méér verdiepingen! Met de zware Nilfisk de trap opsjouwen was al een klus. Hij deed het wel goed voor die tijd (1971) De pauzes waren vlug om met 15 minuten Buiten bedienen mocht ik ook hoewel er niet zoveel mensen waren. Dan mocht ik ook een flesje drinken uit de koelling pakken . Ik verdiende denk ik op zo’n dag 15 gulden. Maar voelde me bij het naar huis fietsen wel weer rijk!! Dat heb ik nog tot 1972 volgehouden , later met klasgenoten, maar toen werd het niet zo leuk meer. Nadat we betaald kregen zijn we niet meer terug gekomen. groet, Helga Kok.

Fia Bakker avatar
Fia Bakker

17 maart 2022 7:07:16 PM

Die Nilfisk was een superding. Het bedrijf waar ik ooit werkte had die ook. Heb vroeger ook nog met Holland Electro gestofzuigd, zo’n sigaar op een sleetje. Een rode en een groene. Prachtig om te zien maar voor goed resultaat kon je beter een stoffer en blik nemen.

?