Weet je nog hoe het vroeger ging als je het internet op wilde? Alleen het opstarten van de computer duurde al lang genoeg om rustig een kopje koffie te zetten. Startte je het internet op, dan werd je moeder boos, want de telefoonverbinding viel weg. En dan hadden we ook nog dat vreselijke geluidje om in te bellen. Sinds de jaren 90 is er echt heel wat veranderd en is het internet razendsnel geworden. Eigenlijk is dat iets heel bijzonders.
Internetten met een telefoonlijn
Internet? Dat was in de jaren 90 iets heel bijzonders. Niet ieder huishouden had een computer en als je er eentje had, kon je er misschien alleen spelletjes op spelen vanaf een floppy. Voor internet had je een modem nodig dat inbelde via de telefoonlijn. Die dingen waren supertraag, met een verbinding van 14,4 of 28,8 kilobit per seconde. Het duurde minuten voordat een website die alleen uit tekst bestond, was geladen.
Pas later in de jaren 90 waren de eerste 56k-modems beschikbaar. Daarmee kon je in theorie 56 kilobit per seconde halen. Een hele verbetering. Ook een nadeel: de kosten liepen snel op, want je betaalde per minuut dat je online was. Je ouders schrokken zich wezenloos als je weer eens uren achter de computer had gezeten.
De grote boost: rond de jaren 2000
De eeuwen wisselden en steeds meer huishoudens kregen kabelinternet of ADSL. Daarmee kon je voortdurend online blijven, zonder de telefoonlijn bezet te houden. Inmiddels zijn we zover gekomen dat glasvezelverbindingen de standaard worden. We zijn van 56k naar pakweg 100 Mbit/s gegaan, en nu ineens zitten we op snelheden van meer dan een gigabit per seconde. Als je het internet abonnementen aanbod bekijkt, zie je hoeveel mogelijkheden er zijn om te kiezen voor snel internet.
Om het verschil goed duidelijk te maken: een bestand van 5 megabyte downloaden duurde met een 56k-modem ongeveer 12 minuten. Tegenwoordig duurt dat ongeveer een seconde. En soms zelfs nog minder. Echt een heel verschil met vroeger.
Netmeeting, MSN en ICQ als eerste sociale netwerken
MSN, Netmeeting en ICQ waren de eerste sociale netwerken. Het bijzondere aan Netmeeting was dat je er ook mee kon videobellen. Oké, de andere kant zag eruit als een soort vage aardappel, maar het ging om het idee. ICQ gaf ons de mogelijkheid via het internet met elkaar te bellen én te chatten. Waarschijnlijk herken je de iconische ‘uh-oh’ nog wel, als je een berichtje kreeg.
En MSN, dat was pas echt bijzonder. Als je geluk had, was je beste vriend of die ene leuke klasgenoot waar je stiekem een oogje op had ook online. Je kon je status aanpassen, emoticons versturen en iemand een nudge geven. En natuurlijk stond MSN vol met persoonlijke berichten met songteksten en mysterieuze liefdesverklaringen.
YouTube als standaard voor streaming
YouTube verscheen voor het eerst in 2005. Daarmee kreeg het fenomeen ‘streaming’ aandacht onder het grote publiek. Iedereen kon ineens filmpjes uploaden en bekijken. Daar moest je wel geduld voor hebben, want het duurde ontzettend lang voordat een filmpje laadde. Je zag eerst een laadicoontje dat een eeuwigheid in beeld leek te staan. Liet je het filmpje niet helemaal uitladen, dan stond het beeld om de paar seconden stil.
Hoe anders is dat nu? We kijken nu complete films en series in 4K, terwijl iemand anders in huis aan het gamen is en er muziek wordt gestreamd. Dat was twintig jaar geleden toch bijna ondenkbaar. We vinden het nu heel normaal. We kijken zelfs op onze mobiele telefoon. Een abonnement zonder telefoon is heel vanzelfsprekend geworden. Dat noemen we sim-only. Het voordeel is dat je alleen voor je abonnement betaalt. Met een sim-only met ongelimiteerde data kun je zelfs de hele dag youtuben en netflixen.
Dat trage internet was toch ook best wel leuk
Vreemd, maar dat is de hang naar nostalgie altijd: het feit dat je moest wachten, maakte sommige dingen juist ook extra leuk. Je keek uit naar het moment waarop je favoriete nummer eindelijk binnen was. Je was superblij als je verkering online kwam…
Inmiddels is het internet duizenden keren sneller geworden, maar daardoor verwachten we nu ook dat alles altijd onmiddellijk werkt. We klikken nu al een website weg als het 2 seconden of langer duurt om te laden. En dat terwijl we vroeger rustig een kwartiertje wachtten op een mp3. Tenminste, als je moeder de verbinding niet kaapte, omdat ze met haar vriendinnen moest bellen.