Emmaschool

Prinses Irenestraat 6 in Assen, ( Toon op kaart )

331 scholieren

Bekijk het volledige profiel van Emmaschool, blijf op de hoogte van reünies en vind je klassenfoto’s terug!

In SchoolBANK kun je GRATIS je scholen terugvinden en weer in contact komen met je docenten en schoolgenoten. Registreer je en begin meteen!

  • Klassenfoto’s 60
  • Schoolgenoten 331

Op Emmaschool vind je 60 klassenfoto’s en 331 schoolgenoten. Herken jij ze nog?

Meld je snel aan en kom weer in contact met je oud-schoolgenoten!

  • Schoolherinneringen 189

Leuke jaren gehad daar,eindeli...

Leuke jaren gehad daar,eindelijk een klassefoto weergevonden met nog veel bekenden maar ook mensen waar ik niet op de naam kan komen.

2002, Deleted

Meester schrijver,(de beul) di...

Meester schrijver,(de beul) die z'n kunstgebit tijdens het schreeuwen verloor, Meneer Niemeyer, Renze Wielinga Henk Assen Harry Draaier, Lidia v.d. Muizenberg, Meisje Peters, Eelco Stoel, Tony van Schail, ....Erkelens, ....Faber, Bertold Freeve, ...de Vries, Juffrouw Dalsma( de schat), Juffrouw Elema (kreng)

2002, Deleted

Martin Hiemink (Assen, 16 okto...

Martin Hiemink (Assen, 16 oktober 1949). In 1956 verhuisden wij binnen de gemeente Assen van de Flamingolaan 19 naar Kruisstraat 19. Ik zat er dat jaar korte tijd (vlak voor de zomer) in de derde klas van de kleuterschool van de Jozef Israëlsschool in Assen-Oost. Ik kwam op kleuterschool 'De Zonnebloem' in de klas van juffrouw Van Male. Daar trof ik een groep kinderen, waarvan het merendeel tot aan de zesde bij elkaar zou blijven. Na de zomer ging ik naar de 1e klas van Emmaschool en kwam bij juffrouw Elema. Van huis had ik een spiksplinternieuw blauw etui meegekregen, waarin een potlood, een gummetje en natuurlijk de onmisbare inktlap. Leren schrijven, eerst met potlood en daarna met de kroontjespen. Als ik er aan terugdenk ruik ik nog de Oost-Indische inkt en het potloodslijpsel en gum. Dag in dag uit - er kwam geen eind aan - oefenden we de cijfers en de letters van het alfabet. Juffrouw Elema ging mee naar de 2e. Was het in dit jaar dat we massaal zilver voor de blinden inzamelden? En dat er eenmaal per week tijd was om 'emmertjes' - een spaarsysteem bij het afwasmiddel Pril - bij de juf in te leveren? Wat ze er mee deed is mij altijd een raadsel gebleven. Trouwens, ik vond er niks aan, want mijn moeder waste met Castella. In de vrije momenten of als we goed onze best hadden gedaan las ze voor uit Pinkeltje die naar Pinkeltjesland ging. In de 3e kregen we juffrouw Dalman. Zingen stond bij haar hoog in het vaandel. 'Jan Pierewiet' lag altijd binnen handbereik. Van een veldmuis die in het beukenbos een lege notendop vond of dat lied van die drie ganzen in het haverstro. Het was een hele prestatie als we dat laatste lied in canon - in drie rijen - zongen. Ook 'Dona nobis pacem' als canon behoorde tot haar favorieten. Als we goed bezig waren, had je het idee dat we minstens tot in de wijde omtrek te horen moesten zijn. Legendarisch - zo herinner ik het me in ieder geval - waren haar opdrachten als ze vroeg bloemen te knippen en die op een groot vel dat aan het bord hing op te plakken. Hele middagen waren we er mee bezig. Wat deden we eigenlijk nog meer? In de winter van dat jaar liep ik bij het spelen met de slee in het Asserbos - Dick Woensdregt en Kees Thomasson waren er getuige van - een gebroken sleutelbeen op. Als een van de langeren zat ik achter in in de klas, waar ik tijdens het genezingsproces door juffrouw Dalman goed in de gaten werd gehouden. Bij het minste of geringste riep ze me streng toe dat ik rechtop moest zitten. In de vrije momenten las ze ons voor, o.a. uit 'De pruikenmaker en de prins'. Het zal omstreeks dit jaar zijn geweest dat we uitgebreid werden onderzocht door de schoolarts; dat was toevallig (nou ja toevallig) de vader van Dick Woensdregt uit de Emmastraat. Iedereen herinnert zich vast ook de behandeling om te controleren of je TBC had. Of was het ergens anders voor? We kregen twee pleisters met een of ander goedje op onze borst. Bij verwijdering enige tijd later bleek of je wel of niet besmet was. Een 'verpleegster' deed de controle in de klas, waar iedereen het bovenlichaam moest ontbloeten. We kwamen er allemaal goed door. In de 4e kregen we meneer Niemeijer, beter bekend als 'Sampie de droppiesvreter'. Niet voor niks had hij die bijnaam; je zag hem altijd met een wybertje onder de tong of hij was juist bezig er één in z'n mond te doen. Vertellen kon ie wel! Dan zat ie vaak achter een lessenaar. Van hem hoorden we hoe de Batavieren Nederland binnentrokken en over de Germaanse goden Wodan, Donar en Freya. Geschiedenis was zijn lust en zijn leven. geschiedenis was een nieuw vak net als aardrijkskunde. Voor dat vak mocht je het kleine atlasje mee naar huis om provinciekaartjes over te trekken en in te kleuren. De plaatsen rood, waterwegen blauw en hoogten geel. Stond je hem bij het ingaan van de school bij de zijdeur (langste vleugel) in de weg dan zei hij: 'Eerst mensen en dan langoren!' Een voorleesboek dat op mij indruk maakte was 'Het raadsel van Ruige Moor' over twee jongens die in de grensstreek in de buurt van een molen woonden. De molen werd door smokkelaars gebruikt om hun smokkelwaar te verbergen. Meneer Niemeijer kon "levendig voorlezen", zodat we met rode hoofden zaten te luisteren. In klas 5 kregen we mevrouw Laferte, de vrouw van de gymnastiekleraar Laferte. Laatstgenoemde was fervent voorstander van ritmische gymnastiek. Elke gymles werd de looppas zijwaarts in praktijk gebracht. Ook had hij voor een aantal van de klas een bijnaam. Zo noemde hij Rudy Beekink 'Pim' en Bart Schrevel steevast 'Snevel'. Hoofd der school was de heer Muilerman. hem kregen we in de zesde. Naast de extra lessen frans twee maal in de week voor schooltijd, werden we ook voorbereid op de middelbare school. Daarvoor werd een oefenboekje 'Op weg naar H.B.S., Ulo en Gymnasium' gebruikt. Na de zomer van 1962 ging ik naar de Jan Fabricius-ULO aan de Overcingellaan. (zie verder Jan Fabriciusschool)

2002, Martin
?