Peter de Vos
Kent 7 personen
Bekijk het volledige profiel van Peter de Vos en al je andere schoolgenoten!
In SchoolBANK kun je GRATIS je scholen terugvinden en weer in contact komen met je docenten en schoolgenoten. Registreer je en begin meteen!
Peter de Vos heeft 1 klassenfoto's en kent 7 schoolgenoten. Benieuwd of jij iemand herkent?
Meld je snel aan en vind jouw oud-schoolgenoten en klassenfoto's terug!
AanmeldenHerrineringen aan 'de Rijks' - Nassaustraat Breda / 1957-1964
Ik trof hier ook namen aan die ogenblikkelijk mijn geheugen prikkelden: zoals Annie van der Jagt, die aan de Terheijdenseweg woonde. Zij trok mijn belangstelling door uiterlijk en uitstraling. Zij trok op met de sportieve Marian Driessen die bij mij in de buurt woonde (pal bij o.a. Poppie Willemsen... Voltaweg/Copernicusstraat...). Verder heb ik in de tussenliggende decennia regelmatig teruggedacht aan die heerlijk spontane Tine van de Ven en haar vriendin ...Patricia ('Patries') Harteveld die aan de Roy van Zuydewijnlaan woonde. Op Patricia had ik véél meer dan 'een oogje', maar ik was eigenlijk nog te bleu om mij doortastend te 'manifesteren' (haar licht visueel gehandicapte Pa was overste/luitenant-kolonel aan de KMA en haar moeder - 'moesje Harteveld'- had met mij en mijn verlegenheid/respect voor haar dochter te doen...). Wat zou ik het leuk vinden om beide dames nog eens te ontmoeten. Wat trouwens ook geldt voor Henk Buzink, vandaag (07/05/'26) 80 jaar geworden...! Proficiat Henk, láát alsjeblieft wat van je horen. (Klopt het dat je toenmalige vriendin die zo prách/tig kon boetseren Simone heette?). Om alles heen bewoog -naast concierge Bos- amanuensis (die ook maar een mens) van Gurp? zich haast geruisloos in mijn optiek. Ook het vermelden waard vind ik de dag van de generale repetitie voor onze grote avond, de dag waarop alles en iedereen stokstijf stil stond bij het gewelddadig overlijden van John F. Kennedy! Verder namen die ik nog kan opdiepen: Henk de Weerd, zoon van duivendeskundige "den Blauwen", wist van meet af aan dat hij dierenarts zou worden...Wat geschiedde! Sjefke Schuurmans van de snoepwinkel 'in de stad'... Gerrit Griffioen, Jan Boskeljon (Puch?), George Nieuwmeijer (die categorisch opmerkte "dat ie het ánders had gedaan", als de leraar de wijze van oplossing van vraagstukken/proefwerken met ons behandelde). Ik schreef al dat ik mij door de ontwikkelingen in de samenleving van vandaag tóch liet verleiden tot een "Sentimental journey". Heb jij daar begrip voor en heb jij aanvullende herinneringen aan die nu 'goeie ouwe tijd'? Laat van je horen. peter_devos@hotmail.com
Rijks HBS, 1957
Herinneringen aan de 'Rijks' - Nassaustraat Breda / 1957-1964
Neem nou Henk Buzink met zijn droge humor. Samen met John van Setten -"de ouwe"- (zoon van de toenmalige BBA-directeur) werd een donkergroene Peugeot gekoesterd, met leren riemen dwars over de neus en links en rechts op de portieren markant het zwarte nummer 96 in witte cirkel aangebracht. Dat had álles te maken met Leonard Huizinga's "Adriaan en Olivier". Daarin wordt om de haverklap de vraag gesteld: "Hoe hard gaan we nu?" En het antwoord luidt steevast: "96", waarbij het stuur achteloos driemaal rond wordt gedraaid... Wordt vervolgd. Bij aanvang van ons examenfeest aan het eind van de Bosstraat kwam Henk met 'ernstig' gezicht en feestmuts op aanfietsen...
Rijks HBS, 1957
Herinneringen aan de 'Rijks' II
Wonderlijk: ik kan mij nú nog grotendeels uit het hoofd het eerste deel herinneren van "Pol Pinkledog"!> Er kwam eens een melkboerenhond naar de stad, die onder zijn staart iets merkwaardigs had. Niet zo maar zo’n ding, dat een ieder verwacht bij een melkboerenhond van ’t mannelijk geslacht, Maar ’n sproei- en ’n spuit- en een sprietsapparaat, zoals er op aarde geen tweede bestaat. Hij sproeide doorlopend, doch nimmer gehaast, sloeg nooit iets over, spoot nimmer ernaast. Geen boom of geen hek of hij hield even stop en tilde dan sproeizaam zijn achterbeen op. Geen wonder dat zo iets bewonderaars trok en druk werd besproken in kennel en hok. Zo’n beest van een boer van het platteland met een blus in de blaas voor ’n uitslaande brand. wekt woede en afgunst bij honden van ras, die ‘t heel zelden brengen tot half zulk een plas. Ze kwamen hem ruiken gelokt door de geur, zijn in- en zijn ex- en zijn posterieur. Het ging hem vervelen dus hief hij zijn poot en gaf hun de zegen van klein tot groot. Toen liep ie ’n zaak in en besprenkelde vlot een openstaand kistje met Engelse sprot en sprietste nog steeds toen ie eensklaps en hoog door de schoen van de visboer de straat over vloog. Waar ie prompt na de landing ’n kind dat daar hinkelde nog snel en passant op ’t hinkelblok pinkelde. Dit meesterlijk staaltje van pinkeltechniek won hem de harten van ’t hondenpubliek. Nu kwamen de honden van overal en hielden een holiday spriets festival En daar is de beste der sprietsers gekomen, een hond van wel honderd en vijftig bomen, die met pol van de melkboer, -zo heette de hond- de vochtige strijd met de bomen aanbond. Na tweeduizend bomen, waar hij duizend aan loog, viel de kampioensprietser reeds hopeloos droog. Zodat deze droogpruim de helft nog niet haalde van wat onze Pol in zijn eenvoud bestraalde, Pol die inmiddels de kroeg en de kerk royaal had voorzien van zijn watermerk. Etcetera, en met behulp van Internet. dank aan geestelijk vader John O'Mill !!!)
Rijks HBS, 1957