{"id":15206,"date":"2024-08-26T07:00:26","date_gmt":"2024-08-26T05:00:26","guid":{"rendered":"https:\/\/www.schoolbank.nl\/toenennu\/toenennu\/?p=15206"},"modified":"2024-08-27T13:21:06","modified_gmt":"2024-08-27T11:21:06","slug":"kijken-naar-bob-ross","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.schoolbank.nl\/toenennu\/kijken-naar-bob-ross","title":{"rendered":"‘Na het stappen keek ik altijd naar Bob Ross’"},"content":{"rendered":"


\nMijn eerste kennismaking met Bob Ross was denk ik ’s nachts, ergens in het begin van de jaren 90. Het was een tijd waarin ik als student vaak laat thuis kwam na een avond stappen. Ik kan me nog vaag herinneren dat ik meestal bij thuiskomst de koelkast leegplunderde en dan het liefst naar Bob Ross keek.<\/strong><\/p>

Dit is inmiddels 35 jaar geleden, dus het was een hele andere tijd. Geen streamingdiensten die je ’s nachts even aan kon zetten. Soms zocht ik wel iets op via Startpagina.nl, maar nooit na het stappen. Toen was de tv mijn metgezel. Met laat in de avond herhalingen met de trouwe krullenbol Bob Ross. Een legendarische schilderprogramma inmiddels.<\/p>

‘The Joy of Painting’<\/h2>

‘The Joy of Painting’ werd ’s nachts uitgezonden, en hoewel ik er nooit zelf van ging schilderen, vond ik het fantastisch om naar te kijken. Met Bob Ross, die blanke man met zijn grote afro-kapsel, wat wij toen als studenten een ‘bofferkapsel’ noemden. Er zat iets hypnotiserends in hoe hij schilderde en uitlegde. Zijn rustige stem, zijn vrolijke “happy little trees” en “no mistakes, just happy accidents” vond ik geniaal grappig taalgebruik. Soms waren we zo dronken dat Bob dubbel zagen (twee Bobs tegelijk). We konden er als studenten uren naar kijken, tot het buiten weer licht werd.<\/p>

Waarom ze dit programma ’s nachts uitzonden, vraag ik me nog steeds af, want wie gaat er nu om drie uur ’s nachts schilderen? Ik niet. Maar toch, je kon haast niet anders dan blijven hangen bij Bob. Zelfs nu kan ik nog precies zijn techniek voor me halen: “Use a bit of VanDijck brown and just paint a little bush right over here,” zei hij, terwijl hij achteloos met zijn penseel een perfecte struik op het doek toverde.<\/p>

Het leek allemaal heel eenvoudig<\/h2>

Het leek allemaal heel eenvoudig, hoe Bob het deed, zelf deden we het hem niet na.<\/p>

En toch, het trekt me ergens nog steeds. Het lijkt me eigenlijk best leuk om een keer zo’n Bob Ross-workshop te doen. Want Bob Ross is nog altijd een fenomeen. Zijn schilderstijl en rustgevende presentaties zijn in Nederland zelfs een hype geworden, met overal workshops waar je onder begeleiding van slimme creatievelingen zelf een meesterwerk maakt.<\/p>

Misschien maak ik wel een keer tijd om zelf eens voor de lol zo’n “happy little tree” te schilderen.<\/p>

Je kunt Bob Ross nog steeds kijken. Nu op een meer christelijk tijdstip en bij ONS: Kijk Bob Ross<\/a> iedere maandag om 16.00 uur, herhaling op donderdag om 21.00 uur.<\/p>

Meer blogs:<\/strong><\/p>