\nMijnheer Römeling gaf begin zestiger jaren geschiedenisles aan het Libanon Lyceum in Rotterdam. Een zeer markante man van ca. 45 jaar. Hij rookte pijp. De indringende en soms penetrante geur van zijn mixture tabak hing overal. In de gangen en rondom de lerarenkamer, maar ook in de klas. Als de deur bij het begin van de les openging zag je eerst z’n pijp en dan z’n veelal chagrijnige gezicht. Steevast klonk daaruit de vaste volzin: ”het is mij hier wederom te onrustig” waarna hij, met gebogen rug en boeken onder de arm, naar z’n tafel voor de klas beende.<\/p>
Daar eenmaal aangekomen begon het ritueel van het stoppen van de pijp. Eerst kwam de lederen tabakszak tevoorschijn, daarna de stopper en vervolgens ging de brand erin.<\/p>
Of wij als leerlingen daar nu last van hadden of niet, was destijds geen punt van discussie. Er werd je niks gevraagd op dat gebied dus trok de heer Römeling met volle trekken aan zijn gebogen pijpje, dat met leder bekleed was om niet al te hete handen te krijgen, en blies kolossale rookwolken de klasruimte in.<\/p>