\nOp weg naar school komt hij, lopend door de Gasthuisstraat, langs de HBS. De school staat tegen de stoep en heeft een langgerekte gevel met hoge ramen. Verschillende leerlingen van die HBS kent hij. Maar hij zit op de lagere school, in de vijfde klas. Zij zijn een stuk ouder. Hij kent sommige jongens van het Wilhelminaplein waar ze voetballen, van het steegje waar ze met messen ‘landjepik’ spelen. Heel soms mag hij meedoen met voetballen, als ze een keeper nodig hebben. Hij vind het geweldig: rondhangen bij die groten.<\/p>
Hij moet opschieten. Om half twee begint de school weer. Het is warm en de hoge, grote ramen staan open. Er klinken stemmen, geroep, gelach. Hij is te klein om binnen te kijken, ook niet als je een sprong maakt. Beter een stukje teruglopen en een aanloop nemen. Met een sprongetje zet hij de linkervoet op het natuursteen randje in de muur en pakt dan de vensterbank. Hij trekt zich omhoog en hangt op zijn buik half binnen. In het klaslokaal zitten de grote jongens. Hij herkent Schellekens en Van Laarhoven van het plein. Er is geen leraar. Voor hij er erg in heeft trekken ze hem naar binnen. Ze houden hem vast. Stoelen en banken worden tegen de grote hoge kast achterin de klas geschoven. De jongens klimmen er op en duwen hem boven hun hoofden boven op de kast. Daar zit hij dan. Beneden wordt er gelachen. Banken en stoelen worden recht geschoven. Iedereen zit weer op zijn plaatst. Zijn hoofd raakt bijna het plafond. Hij durft niet te bewegen, bang om naar beneden te vallen.<\/p>