{"id":10219,"date":"2020-03-13T14:59:14","date_gmt":"2020-03-13T13:59:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.schoolbank.nl\/toenennu\/toenennu\/?p=10219"},"modified":"2020-03-13T14:59:14","modified_gmt":"2020-03-13T13:59:14","slug":"vrijdag-de-dertiende","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.schoolbank.nl\/toenennu\/vrijdag-de-dertiende","title":{"rendered":"Vrijdag de dertiende: zwarte katten en vallende sterren"},"content":{"rendered":"


\nIk was een jaar of tien en logeerde bij mijn tante en oom en hun gezin. Ik sliep bij mijn nichtje op haar kamer toen er plotseling een ongelooflijk onweer losbarstte. Normaal gesproken was ik daar niet echt bang voor maar dit keer duurde het geen minuut of tante Riet stond in onze kamer. We moesten ons zo snel mogelijk aankleden en beneden komen.<\/strong><\/em><\/p>

Alle zeven kinderen, oom Dick en tante Riet verzamelden zich in de kamer. Daar moesten we aan tafel gaan zitten met de handen gevouwen en tante Riet begon hardop te bidden en iedereen deed mee. Ik denk dat we zeker 20 minuten “onze vaders” hebben gebeden tot het onweer langzaam wegtrok. Ik herinner me dat ik bij mijn eigen ouders de angst voor onweer in huis niet op die manier kende. Ik wist niet goed wat ik daarvan moest denken maar ik was wel onder de indruk omdat de associatie onweer en bidden in de hoop dat er niets zou gebeuren nieuw voor mij was.
\nOp school hoorde ik over Wodan en Donar, Goden uit de Scandinavische cultuur die het lieten donderen en bliksemen omdat ze ontevreden waren over hetgeen op aarde gebeurde. Zou die angst voor deze goden en het gunstig stemmen door te bidden nog voortkomen uit deze periode?<\/p>

\n